Wedstrijdverslagen
Overwinning in Emptinne
Zondag was het opnieuw koers in Emptinne, het parcours was veranderd en dit was helemaal in mijn voordeel. Ik merkte snel dat het lastiger was als de voorbije jaren. In de tweede ronde ging ik in de klim versnellen en zo reden we weg met vier, namelijk Lotte Van Hoek, Anischa Vekemans, Sanne Bamelis en ikzelf. De volgende ronde versnelde ik nog eens samen met Lotte waardoor de anderen ons lieten gaan. We reden de hele wedstrijd samen voorop en gingen dus ook sprinten om de zege. Lotte ging verassend snel aan en nam zo 15 meter, maar op de strook bergop viel ze wat stil waardoor ik haar toch nog kon remonteren. Eindelijk terug een mooie overwinning!
Dames elite in Herentals
Zaterdag reed ik een koers in Herentals, meer bepaalt Morkhoven. Na eerst een rondje achter de wagen werd er toch wel stevig gekoerst. Ik mengde me in de debatten en kon zo voorop geraken. Eerst een rondje alleen en daarna nog een paar ronden met mijn ploegmate Carine Potums. Het was nog iets te vroeg en we werden dus terug ingelopen. Ik kon nog als premiespurt een fles champagne mee naar huis nemen. Rowsell reed weg met Veerle Ingels , 2 Nederlandse bleven juist voor het peloton. Ik werd 5de in de sprint en werd dus nog 9de.
Hele wedstrijd in de aanval
Een dag na het BK tijdrijden stond ik aan de start bij de dames elite in Haasdonk. Met 90 rensters gingen we van start om 18 ronden te rijden. Er was een groepje van drie in de aanval getrokken; na vier ronden wedstrijd trok ik zelf in de aanval met nog 4 rensters. We sloten vooraan aan zodat we met 8 waren. Na 14 ronden vooruit gereden te hebben, werden we t och nog terug genomen op 2km van de meet. Bij ons was Lensy Debboudt samen met een Engelse al gaan versnellen waardoor deze nog uit de greep van het peloton bleven. Zelf had ik het wel gezien voor vandaag en ik sprintte dus niet meer mee.
2de op het BK tijdrijden
2 weken geleden stond het BK tijdrijden op het programma te Saint-Ghilain. Het was een parcours met veel rechte wegen, niet echt iets voor mij dus, maar ik was toch zeer gemotiveerd. In de tijdrit zelf had ik geen superbenen; ik bleef lang op dezelfde afstand hangen van Sanne Bamelis, die net voor mij gestart was. Op het einde liep ik iets in, maar toch was deze tijd niet genoeg om te winnen. Anisha Vekemans werd Belgisch kampioen voor mezelf en Daisy Depoorter.
6de plaats op het WK
Donderdag reisde ik met de nationale ploeg af naar Moskou. We vertrokken met vertraging omdat er een defect was aan de computer van het vliegtuig. Eens ginder moesten we normaal nog een uurtje met de bus rijden tot ons hotel, maar we moesten nog wachten op de Zwitsers. Deze kwamen ook later aan dan verwacht en uiteindelijk bereikten we rond 9u ons hotel.
De volgende dag gingen we anderhalf uur trainen op het parcours. De korte en opeenvolgende steile klimmetjes maakten het zeker lastig, maar voor mij waren ze toch niet lang genoeg, maar het gevoel was toch goed. Verder hebben we vooral gerust. Bovendien was het eten erg slecht.
Zaterdag gingen we losrijden op het parcours. Eline en Karen deden 1 rondje en gingen daarna op de rollen rijden. Sanne en ik reden samen nog een extra rondje met de jongens. Daarna deden we niets meer.
Zondag was het dan zover, het wereldkampioenschap! 's Morgens was het echt koud, ik stond te bibberen aan de start. De eerste ronde had ik dan ook stramme spieren, maar daarna ging alles veel beter. Er werd gekoerst op de klimmetjes, maar daarna viel het te veel stil om veel rensters eraf te rijden. Ik reed steeds attent mee vooraan om zeker te zijn dat er geen gaten zouden vallen voor me. Alles bleef meestal samen tot in de laatste ronde toen een Russische ging demarreren. Er ging een Italiaanse in de achtervolging, gevolgd door de latere winnares Callovi en ook nog de Franse Prévot kon aansluiten. Op dat moment zat ik te ver... We gingen dus nog sprinten voor de 5de plaats. Eerst zat ik goed, maar ik liet me even wegzetten waarna ik door de lange spurt toch nog terug wat kon opschuiven. Ik kon pas vol aangaan op 50 meter van de meet waar ik ongeveer nog 15de zat. Op Cecchini (Europees kampioene) na kon ik iedereen nog remonteren. Ik bolde met een tevreden gevoel als 6de over de streep.
Later op de dag werd Stuyven op een prachtige wijze wereldkampioen bij de juniors, samen met een collectief sterke ploeg. Een dikke proficiat!
Criterium in Turnhout
Gisteren Turnhout, weer een wedstrijd dichtbij. Het regende al de hele dag, maar tijdens de start werd het dan toch droger. Ik reed zelf een héél attractieve koers. Maar doordat altijd mijn dezelfde concurrenten me komen halen, werd ik telkens terug gegrepen. Het was een kat-en-muisspel: een ronde weg, gepakt, ronde weg , gepakt, 2 ronden weg, gepakt, 3 ronden weg, gepakt... Dus toch nog een massasprint waarin de Nederlandse Melanie Woering duidelijk de sterkste was. Ik werd na een sterke koers tevreden tweede! Zondag afspraak op het WK in Moskou.
BK in Geel
Vorig weekend werd het BK in Geel georganiseerd, niet zo ver van de deur dus. Ik had niet de verwachting om te winnen omdat bij een BK meestal diegene winnen met het meeste geluk aan hun zijde. Natuurlijk hoopt iedereen op deze trui. Tijdens de koers werd er niet gereden. Er was 1 aanval van ploegmaat Sarah Ingelbrecht en Eline De Roover reed er heen. Ik stopte af voor Sarah, maar nadien kwam alles terug samen. De laatste ronde sprong Evi Verstraete en Jolien Vandenborre weg. Niemand reageerde en deze twee konden sprinten voor de zege. Evi Verstaete haalde het voor Jolien Vandenborre. Eline De Roover won de pelotonsprint voor mezelf, maar een echte waardemeter noem ik deze spurt niet omdat het niet meer voor de eerste plaats was.
Verslag van de afgelopen wedstrijden
Eerst en vooral was er nog het Europees kampioenschap waar ik 18de werd. Hierna heb ik nog een heel aantal wedstrijden gereden waaronder Oostmalle, Arendonk, Maarkedal en Strijpen. In Oostmalle reden Lotte Van Hoek en Marjolien Claessens weg en we zagen ze niet meer terug. In de sprint voor de 3de plaats werd ik 2de; een 4de plaats in totaal dus.
In Arendonk bij de dames elite werd er goed doorgereden. De laatste ronde nog ontsnapte iemand en in de sprint daarachter eindigde ik rond een 10de plaats, maar ik stond niet in de uitslag, ook al was er fotofinish.
In Maarkedal kregen we een mooi parcours met enkele bergjes en veel wind. Op het steilste bergje ontstond elke ronde wel een schifting, we waren nog met ongeveer een 20 rensters, maar in de afdaling kwam telkens iedereen terug. We gingen dus op naar een pelotonsprint, die door de sterke nieuwelinge Rebecca Talen werd gewonnen. Bij de juniores won een Zuid-Afrikaanse en eindigde ik 2de.
Strijpen met de dames elite beloofde een lastige koers te worden. De eerste ronde ging ik al in de aanval, maar we werden terug gegrepen. In de 3de ronde trok ik terug in de aanval op een stuk bergop. Uiteindelijk waren we met een heel groepje weg: Nikki Harris, Lensy Debboudt, Mercer Rachel, Helen Wyman, Ilse Geldhof, Katrien Van Looy, Patricia Thys en Dunja Ceulemans. Op ongeveer 4 ronden van het einde ging Lensy Debboudt versnellen en ze reed al snel een voorsprong bijeen. Bij het ingaan van de 3de laatste ronde begon het enorm hard te regenen en gevolgd door pijnlijke hagel. Op de kasseien was het oppassen geblazen omdat je bijna niets meer zag. Hierdoor reed ook Nikki Harris, Mercer Rachel en Dunja Ceulemans nog weg. Ik reed samen met Helen Wyman naar de meet. Zij werd 5de en ik 6de.
Ster van de Zeeuwse eilanden
Van 18 t.e.m. 20 juni stond de ster van de Zeeuwse eilanden op het programma. In deze elite wedstrijd ging ik van start met de nationale damesploeg.
Donderdag gingen we van start met een tijdrit. Er stond zeer veel wind op het parcours van 7km, dat bijna steeds rechtdoor ging. Ik klokte een tijd van 10.23.71, een gemiddelde van 41,1 en hiermee stond ik op de 110de plaats.
Op vrijdag reden we van Middelburg naar Vlissingen. Opnieuw stond er zeer veel wind en daardoor scheurde het peloton direct in stukken. Er waren vier grote groepen en ik zat zelf in de eerste groep waar ik dus heel tevreden mee was. Het werd een sprint voor de overwinning. Suzanne de Goede won deze wedstrijd en zelf eindigde ik op een tevreden 38ste plaats.
De laatste dag reden we van Kamperland naar Renesse. We moesten eerst over een dijk en daarna het water over. Er stond weer heel veel wind en er werd weer hard gekoerst. Het was alle hens aan dek om het wiel voor mij te houden. Ik reed op het laatste moment nog in de wind naar voor, voor we de dijk opgingen en met succes. Na een paar km vlammen keek ik achter mij en ik zag enkel nog Sanne Cant, we zaten dus mee in de eerste groep. Niemand kon nog terugkeren. Daarna gingen we de Zeelandbrug nog over. Er gebeurde niets spectaculairs meer tot op de 3 plaatselijke ronden. Die ronde was weer lastig en onze groep brak nog enkele keren, maar meestal kwam alles terug samen. Er reden ondertussen al 4 rensters vooraan. De laatste ronde scheurde onze groep nog helemaal. Ik kwam binnen op 35 sec. van de winnares uit de kopgroep. Ik werd terug 38ste. Ik ben zeer tevreden over deze ronde en ik ben zeker weer een ervaring rijker.
Uitslagen van de voorbije weken
Mijn excuses voor dit late nieuws, mede door de examens. Nu is het eindelijk vakantie dus kunnen we er weer stevig tegenaan gaan.
Eerst en vooral won ik nog de nationale testtijdrit in Montenaken. Daarna reed ik met de nationale ploeg een wedstrijd in het Nederlandse Zwolle. Hier zat ik jammer genoeg niet mee in de beslissende ontsnapping en werd ik pas 10de.
Ik won ook nog in het Waalse Rotheux. Daar reed ik samen weg met Rebecca Thalen, maar omdat zij nieuweling is, moest ze een ronde vroeger stoppen. Ik moest dus nog één ronde alleen rijden om zo alleen aan te komen.
Hierboven volgt direct nog een verslag van de Zeeuwse Eilanden en de stage in Heusden.
Bergtrui in Kessel-Lo
Vorige week zondag ging ik van start in de tweede wedstrijd tellende voor de Beker van Vlaanderen in Kessel-Lo. Eerst legden we vier kleine, vlakke rondjes af en daarna deden we nog twee grotere ronden. Hierin lag een klimmetje van kassei dat ongeveer 800m lang was en daarna was er was nog een bergje. Hier waren ook telkens punten voor de bergtrui te verdienen. De eerste keer kwam ik als eerste boven met veel voorsprong en ik ging nog even alleen door, maar ze kwamen terug. De laatste ronde trok ik nog eens door op het klimmetje in kassei. Samen met Karen Verhestraeten reed ik naar de Nederlandse toe die nog voorop reed. Toen we bij haar kwamen, was er terug de bergprijs. Ik nam de hele klim voor mijn rekening en kwam weer alleen boven. Ik kwam daarna met nog twee anderen aan de leiding, maar ook nu werden we terug gegrepen. We gingen dus met een uitgedund peloton naar de meet. Er werd zeer vroeg aangegaan waardoor het terug snel stilviel. De Amerikaanse Coryn Rivera zette direct vol door waardoor ze veel meters nam. Ze won voor Eline de Roover en mezelf. Ik mocht nog mee op het podium om de bergtrui in ontvangst te nemen. Nu ga ik twee weken rustig aan doen in het vooruitzicht van het EK en WK.
Zowel zaterdag als zondag bingo
Dit weekend stonden er twee koersen op het programma, twee keer in Wallonië. Zaterdag trok ik naar Braives waar we met een 16tal rensters voorop geraakten. Daarna ging Anisha Vekemans versnellen en kwamen we met vier aan de leiding. Karen Verhestraeten, de Nederlandse Birgit Lavrijssen, Anïsha Vekemans en ikzelf. We gingen met z’n vier sprinten voor de overwinning. Hierin haalde ik het voor Karen en Anisha.
Vandaag, zondag, moesten we een verplaatsing naar het verre Beauraing maken. In het begin werd er niet echt snel gereden over het golvende parcours. Ik versnelde een paar keer bergop, maar geraakte niet weg. Toen ik nog eens stevig doortrok, kon ik toch een kloof slaan en een halve ronde later kwam ook Lisa Bogaert aansluiten met Marlène Wintgens. Het tempo was niet meer zo hoog waardoor ik ging versnellen bergop. Lisa en Marlène moesten de rol lossen zodat ik alleen verder reed. Na een solo van vier ronden finishte ik met ongeveer 3 à 4 minuten voorsprong.
Overwinning nationale testtijdrit
Vandaag was ik geselecteerd voor de nationale testtijdrit in Borlo. Het was een ronde van 13 km. Ik vertrok als laatste van de dames juniores en had geen supergevoel in de benen. Toch klokte ik vrij verrassend de beste tijd af met 20.04min. Zo had ik ongeveer 13sec over op Eline De Roover, Sanne Bamelis werd 3de.
Sterke wedstrijd in Incourt
Dit weekend stond ik aan de start in Incourt bij de dames elite. Ik vloog er van in het begin in en geraakte weg met Evelien Debboudt, Evelien loste al snel zodat ik alleen verder ging. Na zo'n 40km alleen te hebben gereden werd ik terug ingerekend. Na een goede anderhalve ronde in het peloton gezeten te hebben schoof ik mee met Patricia Thys zodat we met twee voorop kwamen. Even dacht ik dat het de beslissende ontsnapping was, maar we werden spijtig genoeg de laatste ronde terug ingelopen. Ik was een beetje leeggereden en eindigde zo op een 6de plaats.
Vierdaagse rittenwedstrijd in Tsjechië
Hier is nog het langverwachte verslag van de rittenwedstrijd Gacia Orlova in Tsjechië bij de elite. De eerste etappe verliep over een golvend parcours en de aankomst lag steil bergop. Er werd vrij hard gekoerst en de gevreesde aankomst was een echte muur. Ik eindigde 44ste.
Vrijdag was er opnieuw een lastige rit over een geaccidenteerde omloop. Op de eerste berg kwam ik 10m te kort om aan te sluiten bij de groep voor mij. Ik zat nog samen in een groep van een 35-tal rensters en spijtig genoeg werd er niet meer hard gekoerst zodat we op een grote achterstand binnenkwamen.
Zaterdag stond er eerst een tijdrit op het programma, de benen voelden na de opwarming nog vrij goed. Het was een lastige tijdrit over heuvelachtig parcours van 18km. Ik reed een vrij goede tijdrit met een tijd van 29.45min.
In de namiddag was er nog een kortere rit van 65km. Van in de start werd er heel hard gekoerst op een lint en opschuiven zat er dus ook niet in. Na enkele ronden reed er een groepje van 6 weg zodat de rust in het peloton een beetje terugkeerde. Ik plaatste mij goed voor de spurt en werd zo 17de.
Zondag in de laatste rit was er weer een lastige aankomst bergop en in de omloop die we zes keer moesten doen zat een lastig bergje. Ik had een slechte dag dus bleef ik gewoon in het peloton zitten. Er reed een groep van 16 rensters weg en zelf sprintte ik in de aankomst bergop naar een vijfde plaats zodat ik 21ste werd.
Ik vond het een zeer leerrijke ervaring en was dus uiteraard ook blij dat ik dit heb mogen meemaken.
Sterke wedstrijd in de GP stad Roeselare
Zondag stond ik aan de start van de elite wedstrijd te Roeselare. Het dreigde te regenen, maar uiteindelijk konden we toch koersen in mooi weer. We moesten eerst over de Monteberg, gevolgd door de Scherpeberg, terug de Monteberg en als laatste de Kemmelberg. De eerste keer op de Monteberg zat ik halverwege het pak, maar wat later op de Scherpeberg en Monteberg zat ik bij de 15 eersten. Wat later draaide ik goed vooraan de Kemmelberg op. De kasseien lagen droog dus het was te doen. Toen we boven kwamen was alles in stukken gescheurd. Eerst een groepje van 10 rensters en daarna ik met een groepje van 15 met als gevolg dat er een kopgroep van 25 rensters ontstond. Spijtig genoeg werd er daarna niet doorgekoerst en hierdoor konden nog veel rensters terug komen aansluiten. Na 95km kreeg ik terug last van buikkrampen en was ik genoodzaakt te stoppen. Spijtig, maar helaas. Donderdag 30 april rijd ik mijn eerste wedstrijd te Gracia-Orlova in Tsjechië, een vierdaagse rittenkoers bij de profs.
Derde overwinning te Retie
Eindelijk eens een wedstrijd dichtbij dus ik reed met de fiets naar de koers. Van in de start testte ik de benen al even door stevig op te trekken. Hierdoor moesten er al direct een zevental rensters de rol lossen. Tijdens de koers demarreerde ik samen met ploegmate Sarah Ingelbrecht om de beurt, maar toch geraakten we niet weg. Er waren ook tussenspurten voor een premieklassement. De eerste 3 kregen telkens punten. Sarah en ik namen ongeveer om de beurt de eerste punten en uiteindelijk won ik dit klassement voor Sarah, iets wat mooi meegenomen was. Verder gebeurde er niet veel en we gingen dus op naar een massasprint. Op de baan voor de laatste bocht kwam er nog een demarrage van Sofie Leemans. Ik was een beetje verrast en ging vrij snel achter haar aan. Sofie ging met een 15tal meter de laatste 200m in. Ik ging direct vol aan om Sofie nog te remonteren. Hierin lukte ik nog juist op de meet en zo was mijn derde overwinning van het seizoen binnen. Morgen vertrek ik met het school voor vier dagen naar Parijs.
Een 10de plaats in de Ladies Berry Classic
Vorige week zaterdag vertrokken we met de nationale ploeg naar de Ladies Berry Classic in Frankrijk. In het heenrijden stonden we zeker 3 uur in de file. Iets wat zeker niet goed is voor de benen. Toen we aankwamen zijn we de grote ronde van 23km nog gaan verkennen. Hierin zat een klimmetje van ongeveer 1km aan een gemiddelde stijgingspercentage van 10%, deze was dus toch vrij lastig en in de wedstrijd moesten we hier in totaal 8 keer over.
Na een goede nachtrust stonden we allemaal fris aan de start. Ik kon me goed vooraan houden en ik schoof af en toe mee in een ontsnapping, maar deze droegen nooit ver genoeg. Na ongeveer 6 ronden zat ik enkel nog met Morgane Van Lierde in het peloton, de rest van de Belgische meisjes hadden de rol moeten lossen. In de voorlaatste ronde was ik nog even weg met Jeanine Longo, maar tevergeefs. In de laatste ronde ontsnapte nog één renster aan het peloton. Het peloton van ongeveer 40 rensters sprintte voor de tweede plaats en ik werd uiteindelijk tevreden 10de.
Provinciaal kampioen tijdrijden
Na de inspanning van maandag ging ik gisteren van start in het PK tijdrijden te Oostmalle. Ik ging ’s morgens even losrijden en voelde meteen dat de benen vrij goed hersteld waren. Ik ging als laatste van start. De regen was ook juist gestopt, maar de baan lag er nog wel nat bij. In de strook windop kon ik een hoog tempo rijden en zat ik goed in mijn ritme. Enkel in de stroken met wind in de rug kon ik niet echt versnellen. Ik klokte af met een tijd van 17.17.20 min. Deze tijd was goed genoeg om de provinciale titel te bemachtigen. Zondag start ik in Frankrijk voor de Ladies Berry Classic.
Grote en lastige wedstrijd te Dottenijs
Maandag ging ik van start in mijn eerste echte grote wedstrijd. Met zeer veel ‘schoon volk’ aan de start waren we klaar voor een pittige koers. Vanaf het begin was het moeilijk om vooraan in het peloton te blijven dus was het altijd opschuiven geblazen. Voor we aan de Kluisberg begonnen, zat ik iets over de helft. Met andere woorden: te ver! Op de Kluisberg zelf werd stevig doorgetrokken zodat we met z’n allen op het lint hingen. Na de Kluisberg was het dan koersen op het kantje tot aan de plaatselijke ronde. Het peloton werd in veel stukken gereden en zelf zat ik in het tweede peloton. Daarmee eindigde ik ongeveer rond de 50ste plaats.
Eerste Overwinning
Gisteren startte ik in de afwachtingwedstrijd van de Brabantse Pijl. Spijtig genoeg was het parcours dit jaar veranderd omdat er wegenwerken waren op en rond de Alsemberg. Hierdoor was het iets minder lastig. We gingen vrij traag van start, maar toch heb ik veel pogingen tot ontsnapping ondernomen. De andere rensters kregen het gaatje telkens wel terug dicht, maar meer gebeurde er ook niet. De voorlaatste ronde heb ik met Birgit Lavrijssen, Daisy Depoorter en een Nederlandse één ronde vooruit gereden, maar we werden ook deze keer terug ingelopen. We gingen naar een massasprint, maar deze werd ontsierd door een zware valpartij op 500 meter van de aankomst. Hierbij waren heel wat meisjes betrokken, daarom wens ik ook iedereen veel beterschap toe! Na die val ging een Nederlandse samen met Sanne Bamelis de sprint al aan, maar op 150 meter kon ik ze vlot passeren en zo won ik mijn eerste wedstrijd van het seizoen.
Eerste wedstrijd bij dames jeugd
We stonden met 87 rensters, nieuwelingen en juniores, aan de start. De eerste ronde zat het tempo er al stevig in, waardoor het een snelle eerste ronde werd. Daarna volgden nog aanvalspogingen van Eline De Roover, mezelf, maar ook nieuwelinge Steffi Lodewyks die een sterke wedstrijd reed. Met nog vijf ronden te gaan, koos ik zelf voor de aanval, maar na één ronde kwam alles al terug samen. In het klassement voor de knelspurten werd ik twee keer 2de en één keer 3de. Uiteindelijk draaide het uit op een massasprint waarin Eline De Roover zich de snelste toonde voor mezelf en Steffi Lodewyks. Volgende week start ik in een van m’n lievelingskoersen, de Alsemberg.
Dames-elite Oostduinkerke
Dit weekend ging ik opnieuw van start bij de dames-elite. We stonden met 133 rensters aan de start. In het eerste deel van de wedstrijd lag het tempo niet zo hoog en al in de eerste ronde ging Armishtead aan de haal. De laatste 4 ronden werd er stevig jacht gemaakt door Topsport Vlaanderen en Red Sun. De voorsprong van de koploopster slonk sterk en ze werd terug ingehaald. In de laatste ronde was ik nog weg met een groepje van 8, maar deze ontsnapping duurde niet lang. We gingen naar een langgerekte massasprint waarin Emma Johanssen (vice Olympisch kampioen) aan het langste eind trok. Ik werd zelf 8ste.
Het seizoen is terug begonnen
Vorig weekend stond ik aan de start van mijn eerste wedstrijd, een dames-elite wedstrijd in Tielt-Winge. We gingen er van start met 167 deelnemeemsters. We begonnen met een grote ronde, gevolgd door nog enkele plaatselijke ronden waarin een klein klimmetje zat. In het begin van de wedstrijd zat het tempo er goed in, maar wat later viel het toch terug wat stil. In de plaatselijke ronde reed er een groepje weg en deze zouden voorop blijven. Ik had zelf vrij veel last van buikkrampen waardoor ik gewoon in het peloton over de meet reed als 33ste.
